De darmoperatie van Albert - 21/22 juli 2011 -

In de nacht van woensdag 20 juli was Albert behoorlijk onrustig; omdat beide meisjes loops waren dachten we in eerste instantie dat dat misschien de reden van de onrust was. In de loop van de nacht gaf hij echter een stuk kluif over en toen werd ie ook weer rustiger, wij dachten dus dat het probleem was opgelost. Hij heeft donderdagmorgen gewoon gegeten maar was donderdag overdag wel anders dan anders maar hetzelfde gold voor Guus en het is natuurlijk niet echt vreemd met 2 hoogloopse teefjes in de buurt.
Het avondeten ging echter maar deels naar binnen – en dat is echt niet normaal voor Albert – en het beetje wat er in ging kwam er ook vrij snel weer uit.
Op zich zag ik niet direct reden tot paniek maar toen hij een poosje later echt behoorlijk begon te spugen kreeg ik daar een heel slecht gevoel bij en heb ik contact opgenomen met de dierenarts.

In de kliniek hebben ze een röntgenfoto gemaakt om te kijken of hij soms iets ingeslikt had wat was blijven zitten. Dat was niet het geval maar de dierenarts vond de foto er niet goed uit zien en adviseerde om hem open te maken. Omdat zij zelf vanwege omstandigheden momenteel niet kan opereren werd ik door verwezen naar een collega dierenarts in Hengelo. Daar is Albert, het was inmiddels al middernacht, geopereerd en bepaald niet voor niets; hij had een darm invaginatie waardoor de darm was afgesloten en het was zeer de vraag of ie de ochtend had gehaald als er niet was ingegrepen. Er is zo'n 10 cm darm verwijderd en daarna zijn de darmen weer aan elkaar gezet.
Al met al is ie een behoorlijke tijd onder zeil geweest en was ik een uur of 3 weer in huis.
De eerste nacht ( nou ja, die paar uur :-) ) heeft ie rustig naast mijn bed gelegen daarna gewoon in de huiskamer met Guus die geweldig lief voor hem was! Onze slaapkamer grenst aan de woonkamer en met de deur open konden we hem toch prima in de gaten houden want hij gaf er zelf de voorkeur aan om op de vloer of de bank in de kamer te liggen in plaats van op de vloerbedekking in de slaapkamer.

We kregen het advies om de eerste dag (vrijdag) geen eten te geven en zaterdags te beginnen met dieetvoer in kleine porties.
Echter tot aan woensdagavond 27 juli heeft ie niet willen eten en was ie bijzonder lusteloos. We zijn verschillende keren terug geweest naar de dierenarts en hoewel alles goed leek te zijn op de echo en met voelen waren we toch bang dat we iets over het hoofd zagen en hebben we ons door laten verwijzen naar de Wagenrenk, een specialistenkliniek. Daar konden we donderdag de 28 ste terecht.
Woensdag avond ging tijdens het voeren van de andere honden echter ineens de knop om en kreeg Albert langzaam maar zeker weer interesse in eten – eindelijk!
We zijn donderdags toch naar de Wagenrenk geweest en daar is Albert helemaal nagekeken; alles was perfect maar op de echo was wel wat vocht te zien in de darm op de plek van de operatie. Middels een punctie hebben ze daar wat van verwijderd en onderzocht. Het was schoon pus zonder kwalijke bacteriën en betekende een lichte buikvliesontsteking; geen reden tot paniek alleen nog een verlenging van de antibiotica.

Vanaf toen is het eigenlijk in rap tempo beter gegaan en op het moment dat ik dit schrijf is Albert weer helemaal de oude!

6 augustus 2011 - weer helemaal de oude!

We zijn begonnen met 4 maal daags kleine porties dieetvoer en kip met rijst te geven, daarna dit gemengd met eigen voer en momenteel krijgt ie weer helemaal zijn normale eten met als enigste verschil dat ie tussen de middag nog steeds één extra vleesmaaltijd krijgt.
Een week niet eten en ziek zijn heeft ‘m behoorlijk wat kilo's doen kwijtraken maar langzaam maar zeker zullen die er wel weer aankomen.
Hij is er nog en dat is het allerbelangrijkste!!!

Wat is een darminvaginatie?

Zowel bij mensen, honden en katten kan darminvaginatie voor komen. Darminvaginatie is als een stuk van de darm in het naast gelegen stuk schuift, meestal de overgang tussen dunne en dikke darm.
Als dit gebeurt wordt er een stuk van de darm afgesloten waardoor niets dat stuk kan passeren. Deze darmafsluiting word ileus genoemd. Het afgesloten stuk krijgt ook een slechte of geen doorbloeding waardoor dit afgesloten deel afsterft. Er kan ook sprake zijn van een gedeeltelijke afsluiting waardoor de afsluiting moeilijker te vinden zal zijn.

In enkele gevallen herstelt de afsluiting spontaan. Als dat niet gebeurt is een operatie nodig omdat de afsluiting een levensbedreigende situatie is, bij de operatie wordt het afgestorven deel darm verwijderd.
Een diagnose kan meestal moeilijk gesteld worden, maar een colonfoto met contrastvloeistof samen met lichamelijk onderzoek en de symptoombeschrijving geeft het beste beeld.

Enkele symptomen van de darminvaginatie zijn:

Hevige buikkrampen met braken
Uitdroging door braken
Lek diaree bij een gedeeltelijke afsluiting
Wisselende samenstelling ontlasting

Deze tekst is overgenomen van de Canecorsostichting en geschreven door Marga Weseman - van der Scheer.